SW: City of Gruturfjall

Hoofdstuk 3: De purpere rook - deel 1

Hoofdstuk 3 deel 1: De purpere rook

Alvero en Eleonora waren nog maar net uitgerust van hun vorig avontuur, toen hun vriend de tovenaar Time terugkeerde uit een dagenlange transdimensionele droom waaruit hij nieuwe krachten heeft geleerd. Van uit een duistere hoek van de kamer kwam ook Rigoletto geslopen, vers teruggekeerd van één van zijn meer duistere “hobby’s”.

Twee zaken waren onze helden opgevallen. Ten eerste, het stil vallen de bedrijvigheid in Gruturfjall. De altijd rokende torens van de Alchemisten lieten de lucht plots helder achter en in de arbeiderswijken zijn de straten gevuld met bedelende vagebonden die pijp roken. Uit deze pijpen komt een zware dikke paarse rook.
Het tweede dat opviel, is de plotse verdwijning van hun kompaan Athaliah plots verdwenen is. Is zij ook slachtoffer geworden van de verleidingen die horen bij de purpere rook? Wat Eleonora vooral stoort is dat Athaliah is verdwenen met de beloning van de vorige missie, iets wat zwaar weegt op haar maag!

Juist wanneer onze Tunnelratten dit overpeinsden, kwam Kjolla , onze charmante negenvingerige smokkelaar, weer met een brief aan. Deze brief droeg echter niet het zegel van Storn en zijn zonen van Grutur, maar van de Alchemisten gilde.

Na door de imposante poort van de gilde te lopen, langs zijn hoge torens en doorheen zijn uitgebreide bibliotheken kwamen de helden uit in een bescheiden en stofferig bureau van Elross.

Elross is het hoofd van een huurlingen groep “de brandende hand”, deze groep wordt door Alchemisten gilde rijkelijk betaald om de vrede te bewaren en de Gilde te beschermen. Dit rijkelijke loon toonde zich echter niet in het armzalige bureau waarin Elross jullie vroeg om de verdeling en productie van de paarse rots te stoppen om zo een einde te maken aan de plotse daling in de fabrieksnijverheid van de Gilde.

Na wat discussie kwamen jullie overeen tot een beloning van 400 goudstukken en hulp van één van de huurlingen. Jullie ontmoette vervolgens Konân, de barbaarse stagiair!

Achter de taverne “De dronken dwerg”, overmeesterden jullie na een kleine schermutseling een verkoper van de paarse rots. Rigoletto rookte een stukje van deze rots, maar buiten een lichte euforie bleek dit gelukkig geen nefast effect te heben op zijn intellect. De verkoper leidde jullie naar een ingang tot de diepere catacomben. Omdat onze helden zulk schorem niet zomaar terug de straat op konden sturen, had één van de helden het briljante idee om de verkoper vast te binden aan Konân, de licht morrende barbaarse stagiair!

Diep in de tunnels kwamen onze helden aan een kruispunt, rechts was een zware metalen deur, links een doorgang geblokkeerd door een zware steen en voor hun een ondergronds meer. Na een reünie met hun oude vijand “Koning Rat”, die wraak kam zoeken, een aanvaring met een aantal bandieten die hun kameraad tevergeefs kwamen bevrijden en een mysterieuze gondolier die hun overvaart aanbod.

Meer raadsels vonden de helden achter de deuren, alsook dodelijke valstrikken! Gelukkig konden onze snel denkende helden met een gezonde mix van talent en geluk deze vallen voorbij geraken. En met een vers gevonden mysterieus kristal kwamen ze oog in oog te staan met een horde van ondode skeletten geleid door een figuur in een zwart harnas! Uit het mysterieuze kristal kwam een schim van een grote kat, die hen hielp de skeletten te verslaan. De nieuwe krachten van Time gaven uiteindelijk de doorslag en de man in het zwarte harnas werd verslagen. Deze man bleek het geanimeerde gebeente te zijn van Grutur de stadsstichter! De geest van Grutur verscheen voor onze helden om hen persoonlijk te danken. Hij waarschuwde de
helden voor de gondolier, deze had de graven geschonden en de doden gewekt. Hij onthulde dat de gondolier bekend was onder de naam Aluc-Drah. Grutur toonde een alternatieve weg om rond het meer heen te geraken en beloofde de helden hulp indien zij zijn naam driemaal roepen.

Wordt vervolgd…

View
Hoofdstuk 2: Het Gouden Oog

Hoofdstuk 2 het gouden oog:

Na de afloop van het vorig avontuur, heeft groep zich vervoegd bij de Tunnelgilde (eigenlijke naam " Het gezelschap van Heren ter exploratie van de Onderbuick"). Waar Svenna hun van beddengoed heeft voorzien en een eigen kist in de schatkamer om eventuele waardevolle voorwerpen achter te laten.

Times werd uitgenodigd tot een transcendale meditatie met de oude magiër Alzeera en werd tot recent niet meer terug gezien. Rigoletto is op een eigen duistere misse gegaan.

Svenna heeft hun ook een uitvoerige les gegeven over de gekende geschiedenis en opbouw van de vele tunnels in de Onderbuick, Athaliah en Eleonora hebben deze les perfect onthouden … Alvero was echter ergens anders in gedachten.

Kort hierna kwam de oud-smokkelaar Kjolla met een brief van Storn. Storn vraagt hen met enige discretie en subtiliteit de sekteleider vader Comar naar hem te brengen… levend!

Onmiddellijk gingen onze 3 helden op onderzoek, met de aanwijzigingen van Kjolla kwamen ze terecht in herberg de Dronken Dwerg. Dezelfde herberg waar zij ooit ten onrechte zijn beschuldigd van de moord op Frederik. Al probeerden zij stiekem en ongemerkt binnen te komen, werden zij snel herkend als de “Tunnelratten” waarna zij enige bekers van mede getrakteerd krijgen en de aandacht van een 3 tal barbaren. Eén man bleef hun echter aankijken en aanstaren.

Onverschrokken gaan Eleonora en Athaliah langs deze man zitten en trakteren hem op een bessenbier. Al was de man eerst weinig meewerkzaam, stelde hij zich hierna voor als de broer van de overleden Frederik. Maar naarmate zijn beker leger werd, werd ook zijn spraak onverstaanbaarder en viel hij uiteindelijk van stoel af. Alvero keek toe van veilige afstand.

Eleonora ontfutselde bij de barman de locatie van enkele predikers van de sekte van het Gouden Oog. Nabij de rosse buurt, kwamen ze in contact met enkele sekteleden, deze waren zeer vredelievend en aardig naar onze helden. Dus uiteraard brak Athaliah de neus van één van de zingende gelovigen. Na dit agressief optreden verdwenen de sekteleden in de vele kleine steegjes.

Na wat vruchteloos zoeken keerde onze helden terug naar de Tunnelgilde, de ochtend hierna juist brengt Kjolla hun een nieuwe brief… een uitnodiging van vader Comar!

Onze helden worden door sektelid met een nasale stem (wegens een recent gebroken neus), geleid tot diep in de catacomben. Daar komen ze bewakers tegen die vragen hun wapens hier te laten. Onze helden geven met tegenzin toe, wetende dat Eleonora en Athaliah elk nog een dolk op hun lichaam hebben verborgen. Daar worden ze uitgenodigd te zitten een rijkelijk gevuld tafel samen met Comar.

Comar drukte zijn bezorgdheid uit over de stad. De hebzucht van de handelaars, de onverdraagzaamheid van de stadswachten en willekeurige gerechtigheid van Storn (die ooit zelfs onze helden onrechtelijk in de kuil had laten werpen). Comar wilt de stad spiritueel reinigen met de liefde en het licht van het Gouden Oog. Hij stelt voor dat onze helden ook op een spirituele trip gaan en geeft onze helden elke een donker paarse paddenstoel.

Alvero en Eleonora aten elk gretig hun paddenstoel op, terwijl Athaliah weigerde. Comar begon een lied te zingen en wiegde zo Athaliah ook in een diepe slaap.

Vervolgens ervoeren onze helden een levensechte droom, waarin zij een ontmoeting hebben met een demoon met een derde oog van goud. Gelukkig konden onze helden deze schim overwinnen. Alleen maar op wakker te worden vastgebonden in een cel. Gelukkig konden zij hieruit ontsnappen. Onze helden konden sluw hun lot als offerlammen vermijden en achtervolgde Comar tot in de straten van Gruturfjall. Nadat zij hem hadden overmeesterd vonden ze 2 magische dranken en een rituele dolk op zijn lichaam. De ondervraging van Comar bleef echter cryptisch en Storn verspilde geen tijd om zijn gevangene op te halen. Hij gaf de beloning van 600 goudstukken en Athaliah.

Later gaat Athaliah terug naar de catacomben waar ze gevangen waren. Zij merkt dat alle religieuze beelden daar verdwenen zijn, wel vindt ze nog een kooi waarin een raaf zit. De raaf kraait: “Ijzere deur… Ijzere deur…”

View
Hoofdstuk 1: De knagende duisternis

Bij aankomst in Gruturfjall hebben jullie toevallig in dezelfde herberg (de Dronken Dwerg) een kamer voor de nacht genomen. Tijdens deze avond was er echter een ernstige ruzie ontstaan, deze escaleerde snel tot een messengetrek… het laatste wat jullie herhinneren is dat de stadswacht (de Zonen van Grutur) binnenvielen.

Hierna werden jullie wakker in een cel, geketend tegen de muur was een psychotisch tovenaar genaamd Time, een eenogige dame Athaliah met een gemene geest en een scherpe tong, de arrogante dief Rigoletto, de immer behulpzame Alvero en de bijdehandse dame van de nacht Eleonora.

Storn, de wethouder en kapitein van de Zonen van Grutur, kwam zeggen dat jullie schuldig zijn bevonden van de moord op Frederik en dat meerdere getuigen dit bevestigen. Storn staat bekend voor strenge straffen zeker bij personen die van buiten de stad komen, maar wilt gelukkig een deal maken.

De dag erna worden jullie geketend naar de kuil geleid. Een vernederende wandeltocht waarbij jullie bekogeld worden door rotte eieren en groenten van twijfelachtige versheid. Jullie zonden werden aanhoord bij de Kathedraal van Mimrod door zuster Lyrena, deze vroeg om zoeken naar Diederich een monnik die als boetedoening de tunnels is ingetrokken maar nooit meer buiten is gekomen.
Eenmaal bij de Kuil aangekomen worden jullie boeien afgedaan en kijken jullie naar de gapende duisternis terwijl Storn een speech doet over gerechtigheid en familiewaarden.

PLONS…na een zachte landing in het rioolwater, vonden jullie de eigen wapens en gereedschap terug. Ook vonden jullie een stuk koord, toortsen en een kooi terug (een herhinnering dat jullie iets moeten halen voor Storn).

De Onderbuick maakt echter zijn beruchte reputatie waar en na enkele uren dwalen, kwamen jullie oog in oog met een nest gemuteerde ratmensen te staan. Met veel geluk kwamen jullie echter heelhuids vanaf en vonden jullie Diederich die jullie uit de tunnels kon leiden. Toch blijft de ontsnapping van één ratmens in jullie achterhoofd knagen, een ratmens die nu in verhalen verder leeft als Koning Rat.

Eenmaal terug aangekomen in Gruturfjall gevolgd door een juichende menigte stond Storn jullie op te wachten. Uitdagend haalde Athaliah het hoofd van één van de ratmensen uit haar rugzak en gooide dit voor de verbouwereerde menigte. Snel sloeg de sfeer om in de menigte en begon deze de Alchemisten gilde te vervloeken. Zij die het zagen konnen een kleine grijns op het gezicht van Storn merken.

Anoniem werd later jullie de beloning van 300 goudstukken gegeven de kerk van Mimrod schonk ook een heilig amulet aan Alvero. In de tavernen en herbergen worden de jullie bezongen en krijgen jullie de geuzenaam “de Tunnelratten”

Diederich bleek een oud lid te zijn van de Tunnel-gilde (een groep van avonturiers met een vergunning om in de catacomben van Gruturfjall te zoeken naar schatten en missies uit te voeren). Daar ontmoette jullie bejaarde maar toch fitte Kjolla de ex-smokkelaar, de teruggetrokken Alzeera een oude magiër vanuit het verre zuiden en Svenna een jongere bediende die de verhalen van deze oude rotten noteert en zich inleest in hun bibliotheek. Diederich keert echter teug naar zijn klooster.

De onrusten in Gruturfjall verergeren, totdat de Baron ingrijpt en de Alchemisten gilde verplicht om de riolen te zuiveren. Hiervoor zetten ze hun Alchemisch gifgas voor in. Hetzelfde soort gas dat ooit de straten van Gruturfjall heeft bevrijd van de orken. De inwoners mogen 2 dagen niet buitenkomen. Meerdere lijken van gemuteerde ratten de grootte van honden worden gevonden, de lijken van de ratmensen vreemd genoeg echter niet. Stroomafwaarts, heeft deze vergifitigen echter serieuze gevolgen op de flora en fauna. Boeren klagen nu al van een mislukte oogst.

Kort hierop komt een brief binnen met de zegel van de Zonen van Grutur… een opdracht om de sekte van het goude oog te onderzoeken.

View
Welcome to your campaign!
A blog for your campaign

Wondering how to get started? Here are a few tips:

1. Invite your players

Invite them with either their email address or their Obsidian Portal username.

2. Edit your home page

Make a few changes to the home page and give people an idea of what your campaign is about. That will let people know you’re serious and not just playing with the system.

3. Choose a theme

If you want to set a specific mood for your campaign, we have several backgrounds to choose from. Accentuate it by creating a top banner image.

4. Create some NPCs

Characters form the core of every campaign, so take a few minutes to list out the major NPCs in your campaign.

A quick tip: The “+” icon in the top right of every section is how to add a new item, whether it’s a new character or adventure log post, or anything else.

5. Write your first Adventure Log post

The adventure log is where you list the sessions and adventures your party has been on, but for now, we suggest doing a very light “story so far” post. Just give a brief overview of what the party has done up to this point. After each future session, create a new post detailing that night’s adventures.

One final tip: Don’t stress about making your Obsidian Portal campaign look perfect. Instead, just make it work for you and your group. If everyone is having fun, then you’re using Obsidian Portal exactly as it was designed, even if your adventure log isn’t always up to date or your characters don’t all have portrait pictures.

That’s it! The rest is up to your and your players.

View

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.